Zorg

Pfaffenhütchen - planten, snijden en vermeerderen


Zelfs als de Pfaffenhütchen een giftige plant is, is het nog steeds erg populair om in de tuin te worden geplant. Vooral omdat het zo gemakkelijk te verzorgen is.

De Pfaffenhütchen is een van de spindelboomfamilie en wordt ook wel de gewone spindelboom genoemd. De bladverliezende struiken bereiken een gestalte van ongeveer drie meter. Oudere planten kunnen boomachtig worden en kunnen zelfs tot zes meter hoog worden.

De Pfaffenhütchen is een onderhoudsvriendelijke plant, die giftig is in alle delen van de plant en in 2006 werd uitgeroepen tot giftige plant van het jaar. De plant is winterhard en een populaire sierboom. Niet alleen de zomerbloei is aantrekkelijk, de plant maakt ook indruk met zijn kleurrijke vruchten en de sfeervolle bladkleur in de herfst.

De Pfaffenhütchen in de spiegel van de geschiedenis

Opgravingsvondsten in paalwoningen maakten duidelijk dat de plant al duizenden jaren geleden al veel voorkwam en waarschijnlijk ook als nuttige plant diende. Een verhaal over de monnik Caesarius heeft overleefd vanaf het midden van de 13e eeuw. In zijn 'wonderboek' werd het zaad genoemd als een ongediertebestrijding.

Anders speelt de plant, ook bekend als Pfaffenkäppchen of Pfaffenkapperl, een nogal ondergeschikte rol in het traditionele geloof. Het planten op struiken kan op veel plaatsen in de Beierse regio worden waargenomen. Dit is zeer waarschijnlijk te wijten aan de spirituele correspondentie van de plantnaam.

In het verleden was de plant ook belangrijk voor volksgeneeskunde. Het effect van de Pfaffenhütchen wordt beschreven als diureticum, hartversterking en wondgenezing. Plantenextracten werden gebruikt tegen hoofdpijn, wonden, hartfalen en als laxeermiddel.

De verspreiding van de Pfaffenhütchen

De Pfaffenhütchen komt voornamelijk uit Europa. Het komt vooral voor in Midden-Europa. In het noorden strekt het bereik zich uit tot het zuiden van Schotland, Zuid-Zweden en Ierland. In het zuiden komen de planten veel voor in Sicilië of Noord-Spanje. Het gehele verspreidingsgebied strekt zich uit langs het noordelijk halfrond. De planten groeien voornamelijk in Oost-Azië en de Himalaya.

De plant komt ook voor in de bergachtige regio's van de Kaukasus. De planten worden meestal tot op ongeveer 800 meter hoogte gevonden. Pfaffenhütchen werd zelfs tot 1.100 meter boven zeeniveau gevonden in de Allgäuer Alpen. Er zijn wereldwijd ongeveer 180 soorten Pfaffenhütchen.

De Pfaffenhütchen is giftig!

De spindelstruik is giftig in alle delen van zijn planten. De zaden worden beschouwd als het meest giftige deel van de plant. Het voorkomen van cardenoliden en alkaloïden is daar bijzonder hoog. De schors bevat tannines, phlobaphenes en bittere stoffen.

Iedereen die de zaden van de Pfaffenhütchen neemt, moet misselijkheid, buikpijn en braken verwachten. Afhankelijk van de geconsumeerde hoeveelheid en de algemene samenstelling, kunnen ook hartspierzwakte, zwelling van de lever of circulatoire collaps optreden. Kinderen die zich aangetrokken voelen tot het fruit lopen bijzonder risico. Overmatig gebruik kan de dood tot gevolg hebben. Het lastige is dat er enkele uren kunnen verstrijken voordat de eerste tekenen van vergiftiging verschijnen.

Wanneer bloeit de Pfaffenhütchen?

De Pfaffenhütchen staat in bloei tussen mei en juni. De bloeiwijzen verschijnen op de tot drie centimeter lange bloeiwijze stengel. Een bloeiwijze kan tot zes bloemen bevatten en nuttige bijen aantrekken. Als het oranje en hangende fruit wordt losgelaten, zullen eksters, spruw of rode bekers het voedsel dankbaar accepteren. Het is niet voor niets dat de plant ook bekend staat als "roodborstbrood".

Hoe de Pfaffenhütchen correct te planten

Pfaffenhütchen zijn zuinige planten die weinig eisen stellen aan hun omgeving. De plant kan elke normale tuingrond aan en verdraagt ​​ook zware grond. De plant vormt dichte fijne wortels, die niet te diep in de grond doordringen. Onderplanting wordt daarom niet aanbevolen. Groepsaanplantingen zijn een voordeel. De planten kunnen elkaar bestuiven en daardoor des te vrijer bloeien.

❍ Locatie:

In de natuur groeit de Pfaffenhütchen aan bosranden of in schaarse loofbossen. In de onmiddellijke nabijheid van liguster, kornoelje of kamperfoelie ontstaan ​​atmosferische composities. Kortom, de Pfaffenhütchen kan op elke locatie thuis zijn. De enige vijand van de plant is duisternis. Als de planten schaduwrijk zijn, zien de bladeren er minder kleurrijk en opvallend uit. De Pfaffenhütchen moet daarom in elk geval helder zijn. Een zonnige locatie zorgt niet alleen voor een overvloedige bloei, de bladkleur zal ook indrukwekkender zijn in de herfst. Ook hier weer de ideale locatie:

  • helder
  • veel zon
  • warm
  • Gedeeltelijke schaduw mogelijk, maar dan worden groei en bloei verminderd

❍ verdieping:

De Pfaffenhütchen blijkt ook niet erg veeleisend te zijn wat betreft het substraat. Ze geeft meestal de voorkeur aan een losse vloer. De plant wordt minder als de grond te zwaar en vochtig is. De bloesem geeft aan of je de juiste locatie hebt gekozen. De grond moet rijk zijn aan voedingsstoffen en kalkhoudend zijn. Omdat de plant geen wateroverlast verdraagt, moet u altijd een grond kiezen die meer droog is dan te vochtig. Om een ​​goed doorlatende grond te creëren, kunt u zand toevoegen aan de kleigrond. Hier is het ideale substraat opnieuw in het kort:

  • droge grond
  • Vermijd wateroverlast
  • kalkhoudend, humusrijk substraat
  • zandbodem
  • losse grond
  • zoutarme grond

❍ planten:

Bladverliezende soorten moeten over het algemeen altijd in de winter worden geplant. Groenblijvende soort echter in het voorjaar. Omdat de planten jaarlijks ongeveer 20 centimeter groeien, moet de plantafstand ongeveer de helft van de geplande hoogte zijn. De beste manier om te planten is als volgt:

❶ Allereerst moet je de kluit voldoende water geven.
❷ Graaf vervolgens het plantgat royaal uit.
❸ Volgende mix in humus als meststof.
Einsetzen Breng tenslotte de planten in en tik zachtjes tegen de grond.
❺ Geef tijdens de groeifase altijd vrij water.

Je kunt ook kegels in potten planten. De platte wortel vereist echter voldoende ruimte in de plantenbak. Als de wortels uit de pot beginnen te steken, moet je de Pfaffenhütchen verpotten.

Hoe de Pfaffenhütchen goed te schenken

De plant verdraagt ​​langdurige droogte, maar je moet water niet verwaarlozen, vooral als snelle groei gewenst is. Als de bovenste aardlaag is opgedroogd, moet water worden gegeven. Tijdens lange periodes van droogte zal de plant hangende bladeren gebruiken om aan te geven dat hij dorst heeft. Geef altijd water met kalkachtig water en vermijd stilstaand water. Trouwens, een laag mulch beschermt de grond tegen uitdrogen.

Als je de plant in een pot kweekt, is dagelijks water geven noodzakelijk. Vanaf begin september kunt u de irrigatie verminderen.

Dit is hoe de Pfaffenhütchen goed wordt bemest

De Pfaffenhütchen heeft geen kunstmest nodig. In het bijzonder voor kalkarme gronden kunt u de bodemkwaliteit verbeteren met in de handel verkrijgbare vloeibare meststoffen in de groeifase. U kunt de meststof elke twee weken aan het irrigatiewater toevoegen. In de regel wordt de plant voldoende voorzien van voedingsstoffen als u compost of hoornspaanders in de lente en de herfst als natuurlijke meststof met trage afgifte opneemt.

Is het nodig om de plant te snoeien?

Dit hangt af van de beschikbare ruimte en de gewenste hoogte. Als u de brede en omvangrijke groei verdraagt, is snoeien niet nodig. Als je de struik wilt vormen of als haag wilt cultiveren, is regelmatig snoeien essentieel. In elk geval moet u regelmatig storende takken verwijderen. Snoeien kan de groei van de planten stimuleren en is nuttig in de lente of voor de winter. Het is beter om in het voorjaar radicaal te snijden dan in de herfst.

belangrijk:
Bloei vindt plaats op tweejarig hout. Als u hier bij het snoeien geen rekening mee houdt, moet u op minder bloemen rekenen.

Hoe kan de Pfaffenhütchen worden gepropageerd?

Durch Voortplanting door zaden:

Om zaden te krijgen, moet je de vruchten oogsten voordat ze opspringen. Bewaar ze vervolgens op een droge plaats. Dan gaan de zaaddozen binnenkort open. U moet dan de zaden van de zaadlaag verwijderen. Je kunt ze dan meteen zaaien. Als dit niet mogelijk is, kunnen de zaden meerdere maanden in turf of zand worden bewaard, zelfs bij temperaturen nabij het vriespunt. Na het zaaien kan het vaak meer dan tien maanden duren voordat de eerste plantjes zichtbaar worden.

Durch Voortplanting door stekken:

Voortplanting door stekken verdient de voorkeur boven zaaien, omdat deze methode succesvoller is. Je kunt de scheuten in de vroege zomer knippen. De lengte moet ongeveer twaalf centimeter zijn. Je moet bloemen of fruitsets verwijderen en de bladeren inkorten met 2/3. Kweek de stekken vervolgens in de grond en geef ze regelmatig water. Ongeveer een kwart jaar later worden succesvolle zaailingen beloond met de eerste nieuwe scheuten. De planten kunnen nu naar buiten, maar hebben in de eerste winter bescherming nodig tegen bladeren of struikgewas.

Waar moet je op letten in de winter?

Volgroeide planten zijn winterbestendig en kunnen ook strengere vorst weerstaan. Jonge planten zijn gevoeliger en moeten dienovereenkomstig worden beschermd. Containerplanten hebben ook een beschermde winterlocatie nodig. Het is echter beter als je ze het huis binnenbrengt.

Houd Pfaffenhütchen als bonsai - Dit is hoe

Hoewel de plant zeer geschikt is als bonsai, komt de handel er slechts in beperkte mate mee overeen. Op een heldere, buitenlocatie zal de bonsai zich echter goed ontwikkelen en imponeren met een rijke bloei en aantrekkelijke herfstkleuren. De bonsai gemaakt van inheemse Pfaffenhütchen-soorten is zelfs winterhard en verdraagt ​​temperaturen tot -20 graden.

Als je je bonsai in vorm wilt krijgen, moet je vroeg nieuwe scheuten aansluiten. Het hout bereikt snel een bepaalde hardheid en de scheuten kunnen dan niet meer worden gebogen zonder te breken. De plant groeit snel en kan op elk moment in vorm worden gesneden.

Het is raadzaam om de Pfaffenhütchen om de twee tot drie jaar te verpotten. Uiterlijk wanneer de vezelwortels uit de bonsai pot steken, is het tijd voor een nieuwe container. Bij het verpotten moet je de wortels meteen afsnijden.

Ziekten en plagen opsporen en bestrijden

De plant is over het algemeen vrij robuust. Het verdraagt ​​echter geen wateroverlast. Het verzwakt de plant, waardoor deze kwetsbaar is voor schimmelaanvallen. De plant kan echter grotendeels gezond worden gehouden door geschikte locatieselectie en passende zorgmaatregelen. U moet echter enkele plagen en ziekten eens nader bekijken, omdat er af en toe een infectie wordt waargenomen.

❍ Viltmijt:

Deze plagen nestelen onder de bladeren. Daar leveren ze zichzelf door aan het celsap te zuigen. De onderkant van het blad is bedekt met een witte coating en de bovenkant van de bladeren verliezen hun kleur en zien er geel en bleek uit. Uitgebreide aantasting wordt aangetoond door vroege bladval. In de regel is de viltmijt echter onschadelijk en zijn er geen maatregelen vereist om deze te bestrijden.

❍ schaal insecten:

Een besmetting met schaalinsecten is veel moeilijker te beheersen. Schubben kunnen met het blote oog worden gezien. De plaag wordt getoond in de vorm van ronde, bruinachtige bultjes en witte, wormachtige uitsteeksels. In het geval van ernstige besmetting helpt alleen radicaal snijden. Je moet volledig aangetaste planten volledig terugsnoeien. Als er een milde aantasting is, kunt u de schaal van de bladeren afschrapen.

❍ Pfaffenhütchen spinnenmot:

De Pfaffenhütchen spinnenmot valt relatief vaak de struik aan. De eieren worden op de takken gelegd. De rupsen overwinteren in de takken en vallen de bladeren aan nadat ze in mei zijn ontsproten. In de zomer bedekken ze de hele plant met een web. In juli verpoppen de roofdieren en na ongeveer twee weken komen de motten, die slechts ongeveer twee centimeter groot zijn, uit.

De controle wordt bemoeilijkt omdat de besmetting meestal niet op tijd wordt herkend. Als de webben zichtbaar zijn, is de hele plant meestal al besmet. Je kunt de rupsen verzamelen of verwijderen met een harde waterstraal. Je kunt de plant ook snoeien. Het gesneden afval hoort dan niet thuis op de compost. U moet ze op een luchtdichte manier weggooien met huishoudelijk afval.